Stichting Eefje

is in het leven geroepen om mensen met kanker te ondersteunen op hun weg naar genezing, en richt zich met name op de mensen met het stempel "uitbehandeld" die in Nederland tussen wal- en schip vallen.

"Mijn verhaal" is hier inmiddels niet meer te lezen. Ik ben bezig met een nieuw verhaal. Hoe dat verhaal precies zal gaan weet ik niet, ik kan je alleen vertellen dat het eindigt met "ze leefde nog lang en gelukkig".
Ik ben er het levende bewijs van dat er nog heel veel mogelijk is voor deze in de steek gelaten groep mensen. Helaas worden de voor kankerpatiënten zo belangrijke complementaire therapieën niet of nauwelijks vergoed door de zorgverzekering, en moet men vaak noodgedwongen uitwijken naar het buitenland om toegang te hebben tot baanbrekende behandelingen zoals immuuntherapie. 
 
Ondanks dat er al veel onderzoek is gedaan naar dit soort behandelmethoden, en onlangs zelfs de Nobelprijs is uitgereikt aan de grondleggers van immuuntherapie, komt een grote groep mensen in Nederland hiervoor niet in aanmerking. Niet omdat het hen niet kan helpen, maar omdat het niet binnen het protocol valt of omdat zij een vorm van kanker hebben waarnaar weinig onderzoek wordt gedaan.
 
Over de landsgrenzen kan men vaak wél geholpen worden. De kosten hiervan komen echter geheel voor eigen rekening. Het gaat dan al snel om enkele honderdduizenden euro's. Geld bepaalt wie een kans heeft op leven. 
 
Ik heb die kans gekregen, en wanneer ik er klaar voor ben wil ik vanuit Stichting Eefje mensen in een vergelijkbare situatie gaan ondersteunen. Je hoort nog van mij....